De naam De Vries is nauw verbonden met de geschiedenis van het volleybal in Sneek. Martje de Vries speelde een belangrijke rol in de ontwikkeling van het Friese vrouwenvolleybal, terwijl Nynke Oud als ervaren speelster van Friso Sneek meestrijdt om een nieuwe landstitel.
De volleybaltraditie van Sneek gaat terug tot de jaren zeventig en omvat nationale kampioenschappen, internationale successen, een fusie tussen Olympus en Animo en een sterke jeugdopleiding. De club die in 1997 als VC Sneek ontstond, bouwde voort op die geschiedenis en keerde na moeilijke jaren terug naar de top.
De Vries als verbindende naam in het Sneker volleybal
Martje de Vries had een belangrijke rol binnen het Nederlandse vrouwenvolleybal en werd later een belangrijke schakel in de ontwikkeling van VC Sneek. Bovendien was zij de club verbonden als trainster en begeleidster van de jeugd binnen de Sneker vereniging.
De Friese volleybaltraditie stamt al vanaf de jaren 70 van de vorige eeuw, toen in Dokkum het ongelooflijke succesverhaal van DVC Dokkum begon. Niet voor niets toen ook onder de leiding van Hans van Wijnen. Sommige van de volleyballiefhebbers herinneren zich misschien nog de naam Prins DVC? Inderdaad, de club waarmee het Nederlandse vrouwenvolleybal internationaal op de kaart werd gezet.
En bovendien de club waarin Martje de Vries een belangrijke rol speelde. En laat nou diezelfde Martje de Vries een belangrijke link hebben naar het team van VC Sneek dat zojuist landskampioen werd. De Vries is trainster en begeleidster van de jeugd binnen de Sneker vereniging en en passant vermeld ik ook nog even dat Roos van Wijnen, één van de toppers van het huidige kampioensteam, een dochter is van haar en trainer Hans die een kleine twintig jaar geleden zo triest kwam te overlijden.
Van Olympus en Animo naar VC Sneek
VC Sneek ontstond in 1997 toen de roemruchte clubs Olympus en Animo een fusie aangingen. Aan die fusie ging een fantastische geschiedenis in de volleybalwereld vooraf.
De periode waarin Olympus onder leiding stond van de legendarische trainer-coach Hans van Wijnen, domineerden de vrouwen het Nederlandse volleybal. Acht landstitels, een ongeslagen reeks van 127 winstpartijen en het halen van de Final Four in de Europa Cup prijken nog altijd fier op het blazoen van het Sneker volleybal.
De concurrent in Sneek was in die tijd Animo, dat aanvankelijk vooral bij de heren succes had, maar dat na het afhaken van de sponsoren verder ging richting vrouwentop. En zo had volleybalstad Sneek gedurende een korte periode zelfs twee vrouwenteams in de volleybal-eredivisie.
Een ongekende prestatie in een niet al te grote stad. Dat zoiets in de zaalsport niet lang goed kan gaan bleek toen in 1996 de dames van Animo degradeerden. En omdat er achter de schermen natuurlijk al wel eens was gesproken over een fusie werd er besloten om de twee clubs samen te voegen.
Op die manier ontstond de VC Sneek en het zag er naar uit dat de successtory van het Friese volleybal zou worden voortgezet.
Erna Brinkman en het kampioensteam van de jaren tachtig
Voor wie het normaal was om kampioen te worden is Erna Brinkman. Zij speelde, op het laatste jaar na, in het erg succesvolle team dat van 1985 tot 1992 acht keer kampioen van Nederland werd.
‘Als het niet goed ging met VC Sneek in de competitie, dan was dat vrij raar.’ Ze groeide op in Sneek en rolde vanuit de jeugd zo door naar het eerste elftal.
‘Ik had het geluk dat ik in Sneek geboren ben en daardoor in de jeugd altijd al training kreeg van goede trainers. Dat ging tot en met de senioren zo door. Toen ik bij het eerste kwam zaten we in een periode dat het heel normaal was om kampioen te worden’, zegt Brinkman.
Het volleybal van toen was heel anders dan hoe het tegenwoordig gespeeld en beleefd wordt. ‘Door Hans van Wijnen en Martje de Vries werd het volleybal bij ons professioneler. We gingen elke dag trainen en begonnen zelfs met krachttraining.’
De krachttrainingen die ze toen kregen zouden ze tegenwoordig nooit meer gebruiken, zegt Brinkman. ‘Het werkte toen, maar je wil niet weten hoe ik er daardoor nu bijloop op mijn vijftigste!’ Lacht de oud-speelster van VC Sneek.
Nieuwe successen na moeilijke jaren
Ups en downs horen nou eenmaal bij de Nederlandse zaalsport. Zo moest de club in 2006 het vrouwenteam wegens geldgebrek nog terugtrekken uit de vaderlandse eredivisie, maar met aanvankelijk bescheiden middelen werd hard doorgewerkt om via een nieuw begin met veel jonge speelsters en talenten uit de omgeving toch weer in de top te komen.
Sinds 2011 spelen de meiden van Sneek weer in de eredivisie en in 2012 werd de finale van de play-offs al eens gehaald, waarin het over vier wedstrijden maar net de mindere was van Sliedrecht Sport.
De geschiedenis heeft ons geleerd dat er al jaren vele talenten uit deze stad zowel in de wereld als in Nederland triomfen vieren. Erna Brinkman werd winnaar van de Champions League in 2003, Olof van der Meulen werd Nederlands kampioen in 2002 en Olof van der Meulen, Jan Posthuma en Ronald Zoodsma wonnen medailles op de Olympische Spelen van 1992 en 1996.
Niet te vergeten woont ook de ‘speelster van de eeuw’ in Sneek, namelijk Martje de Vries.
De landstitel en de volle Sneker Sporthal
Maar nu, 23 jaar na het laatste landskampioenschap, heeft Friesland met VC Sneek weer een titel bij de vrouwen binnen. De sporthal was een dik uur voor de wedstrijd eigenlijk al vol en de toeschouwers stonden buiten en in de kantine voor de ramen om iets mee te krijgen van de vierde play-offwedstrijd tegen TopVolleybal Twente.
Het voormalige Pollux, dat nog steeds met coach Jan Berendsen verraste met een finaleplaats, moest het toch afleggen tegen de Sneker vrouwen. Met 3-1 waren de meiden van Sneek te sterk en wonnen zo de play-offserie met 3-1.
Het feest in Sneek kon losbarsten.
Voor coach Petra Groenland was het een bijzondere dag. Volgens mij is zij in Sneek geboren en ze volleybalde in haar jongste jeugd bij Olympus, waar haar moeder Tineke Hartkamp ook al eredivisie speelde.
Na een succesvolle carrière als speelster bij onder meer AMVJ moest ze door een vervelende rugblessure afhaken en begon ze aan een trainersloopbaan, die haar in 2010 weer in Sneek terugbracht.
En nu is ze dus een belangrijke schakel in het succes van het vrouwenteam van Sneek, dat toch al een prachtig seizoen kende met de Supercup en de bekerfinale. Nu dus ook nog de gewonnen finale van de play-offs om de landstitel.
Nynke Oud en de finale van 2023
Op 19 april 2023 bereikten de volleybalvrouwen van Friso Sneek opnieuw de finale. Daarin namen ze het voor het eerst in een best-of-five op tegen Booleans/VV Utrecht.
Voor Nynke Oud, speelster van het huidige Friso Sneek, was het niet de eerste keer dat ze in de finale stond, maar toch bleef het een bijzondere ervaring voor haar.
‘Toen we twee keer achter elkaar landskampioen zijn geworden, in 2015 en 2016, was ik er ook bij. Voor mij is het nu dus de derde keer dat ik meestrijd om het landkampioenschap, maar ik beleef het nu heel anders dan toen. Mijn rol binnen het team is namelijk veranderd en dat maakt het deze keer wel extra speciaal voor mij.’
In 2015 was ze nog een van de jonge meiden, maar intussen was ze met een leeftijd van 29 jaar de meest ervaren speelster.
‘Als ervaren kracht moet je, samen met een paar andere meiden, de stabiele factor in het team zijn. Wij moeten ervoor zorgen dat er een goede basis ligt. Ook al moet ik zeggen dat de jonge meiden zich prima redden hoor.’
De kansen tegen Booleans/VV Utrecht
De talentvolle trainer Erik Reitsma dacht dat het team van Friso Sneek op dezelfde hoogte stond als Booleans/VV Utrecht. ‘Ik zie een hecht team dat fysiek heel sterk is, die hoge pieken kunnen hebben. Maar aan de andere kant heeft Utrecht ook een sterk team.’
Aan een voorspelling wilde Reitsma zich dan ook niet wagen, omdat dat alleen maar voor meer druk zorgt. Volgens Nynke Oud lagen er zeker kansen voor haar team.
‘Het gaan spannende potjes worden, gezien de historie tussen beide ploegen dit seizoen. Het zal afhangen van de vorm van de dag en wie er het beste met de druk kan omgaan.’
Erik Reitsma als nieuwe trainer
Erik Reitsma was op dat moment nog interim-trainer bij Somas Activia in Noord-Brabant, maar zou vanaf het volgende seizoen het stokje overnemen van Harry van den Brink.
Reitsma was onder de indruk van zijn nieuwe club. ‘Ik was er afgelopen zaterdag even en dat was fantastisch. Een uitverkochte hal, dus de sfeer was geweldig.’
Volgend seizoen zou hij trainer zijn, maar op dat moment was hij nog vooral fan. ‘Het is een goed team met leuke speelsters. Ik kan ze beter leren kennen. Echter ga ik er niet te veel inhoudelijk naar kijken, omdat ik vorig jaar weleens tegen ze heb gespeeld als coach. Ik ga er vooral van genieten, want ik denk dat het echt leuke potjes gaan worden.’
Jeugdopleiding en toekomst van VC Sneek
De recente successen van VC Sneek staan niet los van de jeugdopleiding. In de jaren 2014-2017 won dames 1 alle nationale prijzen tweemaal, maar ook de jeugdteams boekten grote resultaten.
VC Sneek werd Nederlands kampioen in alle leeftijdsklassen.
De vereniging werkt met een opleiding- en topsportlijn en een breedtesportlijn. Bij de teamindeling wordt rekening gehouden met niveau, in te vullen posities, gesprekken met trainers en coaches en individuele wensen waar mogelijk.
De club ervaart dat haar prachtige volleybalvereniging er goed op staat en ziet dat ook terug in de aanmeldingen van nieuwe leden. De meeste teams zijn voldoende bezet qua speelsters, hoewel er op een aantal posities nog wijzigingen dan wel aanvullingen kunnen plaatsvinden.
Voor nagenoeg alle teams zijn trainers gevonden. De ontwikkeling van jonge speelsters blijft daarmee een belangrijk onderdeel van de toekomst van het Sneker volleybal.
VC Sneek in perspectief
| Onderdeel | Gegeven |
|---|---|
| Ontstaan VC Sneek | 1997 |
| Fusieclubs | Olympus en Animo |
| Succesperiode Olympus | 1985 tot 1992 |
| Nederlandse landstitels in die periode | Acht |
| Ongeslagen reeks | 127 winstpartijen |
| Terugkeer naar de eredivisie | 2011 |
| Finale play-offs | 2012 |
| Achtereenvolgende landstitels | 2015 en 2016 |
De geschiedenis van VC Sneek bestaat uit de grote successen van Olympus, de ontwikkeling van Animo, de fusie in 1997, de moeilijke periode rond 2006 en de terugkeer naar de eredivisie. De naam De Vries vormt daarin een herkenbare verbinding tussen de historische basis, de jeugdopleiding en de huidige generatie volleybalsters.